www@toruande.org.pl
nie wiem czy podać :-)

Mutacja dilute jest obecna u nierozłączek od dawna, choć pod różnymi innymi nazwami. W zależności od gatunku nazywano je japońską wiśnią, japońską żółtą, dilute, suffused, deep dilute itp. -  w niektórych przypadkach nawet pastelami.

Naturalnie dilute pojawiło się w rodzaju Agapornis u Agapornis roseicollis, Agapornis lilianae, Agapornis nigrigenis i prawdopodobnie nawet Agapornis taranta. W ciągu ostatnich lat możemy nawet regularnie spotkać A. fischeri i A. personatus, ale powstały one w wyniku transmutacji.

Gdy ustalano nazwy międzynarodowe, wybór nazwy dla tej mutacji nie był trudny. Typowy wzór pigmentacji tej mutacji jest znany w świecie naukowym od dziesięcioleci i został opisany w przypadku piór kurczaka. Tak więc przyjęto już istniejącą nazwę dilute jako nazwę międzynarodową.

Dziedziczenie dilute jest autosomalne recesywne.

W tej mutacji wizualny efekt eumelaniny obecnej w upierzeniu ciała zniknął na około 80% lub 90%. Z tego powodu ptak będzie miał bardzo  jasnozieloną barwę. Ten kolor jest zwykle określany jako żółty z jasnozielonym odcieniem. Jeśli ta mutacja występuje u gatunków takich jak A. roseicollis, które normalnie mają niebieski kolor kupra, kuper będzie miał ciemniejszy kolor. Lotki tego mutanta są szare. Typowe dla dilute są tak zwane makromelanosomy (gigantyczne granulki pigmentu eumelaniny), które można znaleźć w upierzeniu i które czasami są nawet 500 razy większe niż normalne granulki pigmentu.

Podczas procesu produkcji eumelaniny powstają normalne granulki, proces tyrozynazy przebiega poprawnie, a eumelanina będzie miała normalny czarny kolor. Dopiero gdy gotowe granulki pigmentu zostają przetransportowane do pióra, następują zmiany. Zwykle komórka pigmentowa ma dendryty. To rodzaj macek lub gałęzi. W mutacji dilute te dendryty ulegają uszkodzeniu, powodując splątanie komórek pigmentowych i tym samym utworzenie typowych makromelanosomów. Istnieje wiele podejrzeń, że enzym miozyna Va (wymawiana jako miozyna 5a) może mieć z tym coś wspólnego.

Ponieważ produkcja eumelaniny w skórze przebiega normalnie, a rzeczy idą źle tylko podczas transportu pigmentu do piór, oczy, nogi i pazurki pozostają nienaruszone w dilute w porównaniu z typem dzikim. Komórki pigmentowe w skórze są przecież nienaruszone.

Mutacja ta została pierwotnie odkryta u A. roseicollis, A. lilianae i A. nigrigenis. W ramach MUTAVI badano pióra A. nigrigenis, A. lilianae i A. roseicollis, które wykazały, że są to czyste typy dilute. Dilute jest określane za pomocą symbolu genetycznego dil.

Mutację tę można również znaleźć u papużek falistych (Melopsittacus undulatus) i znane są nawet trzy allele. O ile wiemy, u nierozłączek zmutował tylko allel dilute. Jednak wszystko może się jeszcze wydarzyć.

 

Dilute Agapornis roseicollis

Według istniejącej literatury mutacja ta powstała w Japonii w 1954 r. w kolekcji pana Masaru lwata, inne źródła podają 1967 r. Pewne jest, że ta mutacja u nierozłączek powstała najpierw w parze A. roseicollis w Japonii. Stąd pierwotna nazwa tej mutacji wśród A. roseicollis: japońska żółta, japońska złocista wiśnia lub japońska wiśnia.

Ogólny kolor ptaka to żółty z jasnozielonym odcieniem. Jasnoszare lotki, jasnoniebieski kolor kupra. Oczy, nogi i pazurki pozostają niezmienione w porównaniu z typem dzikim. Kolor maski i dziób są również identyczne z typem dzikim. Hodowla tych ptaków u A. roseicollis może być dość trudna, ponieważ niektóre samice nie są w stanie wydać płodnych jaj. Przyczyna tego nie jest jeszcze znana. Piszę „niektóre” samice, ponieważ obecnie można znaleźć samice, które dobrze się rozmnażają i nie mają problemów z płodnością. Inne mogą czasami mieć gniazda z niezapłodnionymi jajami, ale w następnym gnieździe wszystkie jaja okazują się zapłodnione. Trudno jest ustalić przyczynę. Być może, problem jest związany z  wysokim odsetkiem chowu wsobnego występującym w tej mutacji lub może to być problem z połączeniem. Gen powiązany z płodnością może być powiązany z genem dilute. Dlatego ważne jest, aby zawsze krzyżować te mutanty z niespokrewnionymi ptakami typu dzikiego i kontynuować hodowlę przy użyciu szpaltów. Liczbę hodowców tej mutacji na świecie można niestety policzyć na palcach jednej ręki. W rezultacie są bardzo rzadkie. Szkoda by było, gdyby ta piękna mutacja zniknęła u A. roseicollis.

dilute roseicollis

 

Dilute Agapornis nigrigenis

Na początku 1990 roku cztery „żółte” ptaki zostały znalezione w Danii w specjalistycznym sklepie z ptakami wśród grupy dzikiego typu Agapornis nigrigenis. Dwa z tych ptaków trafiły do ​​Koos Hammer’a w Holandii, pozostałe dwa zostały przeniesione do hodowcy w Brazylii. Ptaki te nie były zbyt silne i padły niemal natychmiast po przybyciu do Brazylii. U Koos Hammera jeden z dwóch ptaków również wkrótce zmarł. Drugi ptak, samiec, przeżył. Koosowi udało się dopiero po kilku latach wyhodować pierwsze młode dilute.

Dilute A. nigrigenis jest głównie żółtawy z jasnozielonym odcieniem. Lotki są jasnoszare, a kuper ma zielony odcień. Maska jest bardzo jasnoszara, co powoduje, że leżąca pod nią czerwona psittacina jest wyraźnie widoczna. Największą koncentrację tego ciemnego odcienia można znaleźć na policzkach. Kolor dzioba jest taki sam jak w typie dzikim. Oczy, nogi i pazurki są również identyczne z typem dzikim. Zdaniem autora książki, dilute A. nigrigenis jest jednym z najpiękniejszych mutantów wśród nierozłączek. W przeciwieństwie do dilute u A. roseicollis nie ma wielu problemów z płodnością i żywotnością dilute A. nigrigenis. Wręcz przeciwnie, szybkość, z jaką ten dilute jest hodowany w różnych kolorach, dowodzi, że jest to rzeczywiście silny mutant. Jako mutant eumelaniny dilute można łatwo łączyć z ptakami z serii niebieskiej, łączyć ze slaty lub fioletem. Kombinacje z innymi mutacjami eumelaniny są wykluczone i niepożądane.

Dilute Agapornis lilianae

W 2005 roku pan Helmut Golz, niemiecki hodowca zwierząt, wyhodował „bladą” Agapornis lilianae z pary typu dzikiego. Ten hodowca przez wiele lat koncentrował się na hodowli czystej A. lilianae i dlatego był zaskoczony, gdy zauważył ten odmienny kolor. Początkowo myślał, że ma do czynienia z „pastelem”. Niestety „blady” młody umarł wkrótce. Kiedy samica z pierwotnej pary lęgowej również zmarła, Helmut Golz sparował samca z oryginalnej pary lęgowej z córką, ptaki dilute urodziły się ponownie w latach 2007 i 2008.

Dilute Agapornis lilianae są żółte z jasnozielonym odcieniem. Pomarańczowo-czerwony kolor maski pozostaje bez zmian, lotki są szare, a oczy, nogi i pazurki mają normalny ciemny kolor. Dziób jest czerwony jak u dzikiego typu i rozjaśnia się w kierunku nasady. Podobnie jak w przypadku dilute Agapornis nigrigenis mutanty te są bardzo silne i ich rozmnażanie nie stwarza problemów.

Dilute Agapornis taranta?

Pod koniec 2014 roku hodowca z Holandii wyhodował samca A. taranta, który spełniał wszystkie cechy dilute. Zaskoczenie hodowcy było duże, gdy znalazł w gnieździe to inaczej ubarwione młode. Prawie codziennie fotografował je, co pozwoliło pięknie udokumentować rozwój tego ptaka. Ptak jednak z trudem przebrnął przez młodzieńcze pierzenie i zmarł kilka miesięcy później.

Dilute Agapornis fischeri

Dilute A. fischeri powstał w wyniku transmutacji. Ptaki te są żółte z jasnozielonym odcieniem. Pomarańczowo-czerwony kolor maski A. fischeri pozostaje niezmieniony w porównaniu z typem dzikim. Dziób jest identyczny z typem dzikim, lotki są szare, a oczy, nogi i pazurki mają normalny ciemny kolor. Kuper jest jasnoniebieski.

Dilute Agapornis personatus

Jest żółty z jasnozielonym odcieniem, kolor głowy jest bardzo jasnoszary, a czerwona psittacina obecna w upierzeniu maski u A. personatus jest nadal wyraźnie widoczna. Lotki są szare. Oczy, nogi i pazurki są identyczne jak w typie dzikim. Podobnie jak kolor dzioba, który pozostaje niezmieniony w porównaniu z typem dzikim. Kuper jest jasnoniebiesko-szarawy.

dilute personatus 

 

Dilute dziedziczy autosomalnie recesywnie, więc zarówno samce, jak i samice mogą być szpaltami.

Dilute to mutacja eumelaniny. Dlatego kombinacje z innymi mutacjami eumelaniny nie są możliwe. W A. roseicollis możemy łączyć dilute z dark factor, aqua, turkus, *blue*, orange face, pale headed i opaline.

W gatunkach z białą otoczka oka możemy na przykład łączyć dilute z dark factor, blue i fioletowym.

 

 

Połączenie z turkusem?

Pewien hodowca z Brazylii twierdził, że wyhodował kilka turkusów dilute A. roseicollis. Nigdy jednak nie udostępnił żadnych zdjęć. Później przyznał że ptaki były kombinacją (źle ubarwionych) marbled z turkusem.

Połączenie z pale headed

Możliwych jest wiele fenotypów. Można hodować ptaki, które są albo SF (jednoczynnikowe), albo DF (podwójne) pale headed. Można też dodać jeden lub dwa dark factor, a więc mnóstwo wyzwań.

Połączenie z opaline

W przeciwieństwie do kombinacji opaline z innymi mutacjami chromosomu Z nie potrzebny jest cross-over, aby połączyć dilute z opaline. Dilute jest autosomalną mutacją recesywną i dlatego nie znajduje się na chromosomie Z. Pomimo wszystkich trudności z mutacją dilute, holenderskiemu hodowcy Harry'emu Bensowi udało się pod koniec 2011 roku z powodzeniem wyhodować dilute opaline green A. roseicollis, prawdopodobnie był pierwszy na świecie.

 

U gatunków z białą otoczką oka dilute można również łączyć z blue. Gwarantuje to bardzo piękne jasnoniebieskie ptaki. U dilute blue A. nigrigenis i A. personatus nadal możemy zaobserwować bardzo jasnoszarą maskę. Cecha, której nie ma w dilute blue A. lilianae i A. fischeri, które muszą mieć śnieżnobiałe maski. Ponadto obecne są typowe szare lotki. Oczy, nogi i pazurki są takie same jak w typie dzikim.

dilute personatus blue

 

Opracowano na podstawie książki : "Lovebirds Compendium" - 2016 - Dirk Van den Abeele