www@toruande.org.pl
nie wiem czy podać :-)

Pallid jest recesywną mutacją SL (sprzężoną z płcią), która częściowo redukuje eumelaninę.

Ta mutacja jest allelem genu SL ino. Ptaki pallid rodzą się z czerwonymi oczami, które po kilku dniach ciemnieją. Ponieważ pallid jest allelem genu SL ino, jest to czasami nazywane mutacją SL parino (częściowa ino).

Nazwa pallid

Kiedy ta mutacja została po raz pierwszy zaobserwowana w połowie lat 70. u Agapornis roseicollis, wywołała wiele zamieszania wśród hodowców nierozłączek. Gdy okazało się, że ta mutacja jest dziedziczona SL recesywnie i że młode ptaki mają zaczerwienione oczy w ciągu pierwszych kilku dni, szybko pojawiła się (błędna) odpowiedź na pytanie, co to za mutacja. W tamtych czasach obowiązywała niepisana zasada mówiąca, że tylko ptaki cynamonowe mają czerwone oczy przez kilka pierwszych dni. Obecnie wiemy więcej i zdajemy sobie sprawę, że istnieją różne mutacje, w których młode ptaki mają czerwone oczy w ciągu pierwszych kilku dni, ale w tamtym czasie ta informacja nie była jeszcze dostępna. Dlatego też  została nazwana po prostu jako „cynamon”. Ponieważ w Stanach Zjednoczonych występował również (prawdziwy) cynamon A. roseicollis, mutant ten został nazwany „australijskim cynamonem”.

W przypadku tej mutacji było jeszcze kilka osobliwości, których nie można było wyjaśnić. Na przykład, jeśli samiec pallid został połączony z samicą SL ino, urodziły się samice pallid oraz samce, które nie były typu dzikiego ani szpaltami dla obu mutacji, jak można by się spodziewać w przypadku normalnej mutacji recesywnej SL, ale samce te były koloru pośredniego gdzieś pomiędzy pallid a SL ino. Ptaki te wyglądają jak bardzo blade pallid z białymi lub bardzo jasnymi lotkami, ale nadal mają ciemne oczy. Kombinacja SL ino zielony samiec i pallid samica da samice SL ino zielone, a także jaśniejsze samce. Nie można było wówczas podać jasnego wyjaśnienia.

Na szczęście teraz wiemy, że dowodzi to, że mutacja pallid jest allelem genu SL ino. Połączenie tych dwóch mutacji nosi obecnie nazwę Pallidlno zgodnie z międzynarodowymi umowami. Genetycznie allel SL ino jest obecny na jednym chromosomie Z w parze, a na drugim chromosomie Z jest obecny allel pallid. Ponieważ obie mutacje są allelami tego samego genu i znajdują się w tym samym locus, otrzymujemy kolor pośredni Pallidlno. Ponieważ ta mutacja znajduje się na chromosomie Z, ptaki Pallidlno mogą być tylko samcami. Samice nigdy nie mogą być Pallidlno, ponieważ mają tylko jeden aktywny chromosom Z. W zależności od kombinacji będą więc albo pallid, albo SL ino. Jeśli połączyć takie samce Pallidlno zielone z zieloną samicą, w rezultacie uzyskamy samice pallid zielone, samice SL ino zielone, samce zielony/SL ino i samce zielony/pallid. Musimy od razu zauważyć, że chociaż te zielone ptaki Pallidlno mogą być dobrymi ptakami hodowlanymi, to nie są pożądane na wystawach.

Po kilku latach ludzie powoli zaczęli zdawać sobie sprawę, że ta mutacja nie jest tak naprawdę cynamonowa i szczególnie w Europie przemianowano ją na „isabel”. Są różne opowieści skąd wziął się termin "isabel" ale teraz je pominiemy :-) Termin isabel jest również używany w odniesieniu do różnych innych gatunków zwierząt, w tym koni, gołębi i królików. W hodowli ptaków nazwa "isabel" jest używana od lat dla kombinacji mutacji u kanarków brązowych i agat (u papug jest to połączenie cynamon - pallid), ponieważ u kanarków agat jest odpowiednikiem pallid u papug, a brązowy u kanarków to tak zwany cynamon wśród papug. Ponieważ obecnie przestrzegamy międzynarodowych porozumień, więc nie ma odrębnych nazw dla kombinacji mutacji. Ostatecznie uzgodniono trwałe zastąpienie „isabel” u nierozłączek przez „pallid” w celu wskazania tej mutacji.

Nazwa pallid pochodzi od łacińskiego pallidus, co oznacza blady lub bledszy.

 

Pallid Agapornis roseicollis

Pierwsza mutacja pallid u nierozłączek została prawdopodobnie odkryta w latach 70. w Australii. Pierwsze pallid green A. roseicollis urodziły się w hodowli ptaków typu dzikiego w wolierach pani Stoney w Australii.

Ponieważ pallid powoduje redukcję około połowy eumelaniny w upierzeniu, końcowym rezultatem jest bardzo jasnozielony ptak. Kuper jest częściowo wybielony i zmienia kolor na bardzo jasnoniebieski. Lotki są jasnoszare. Nogi są koloru bladoróżowego, pazury rogowe, a maska ​​pozostaje niezmieniona w porównaniu z typem dzikim pod względem koloru i kształtu.

Ważne jest, aby dążyć za typem homozygotycznym, czyli jasnozielonymi ptakami z jasnoszarymi piórami.

Kombinacja mutacji Pallidlno tylko komplikuje sprawy ale na szczęście czasy, gdy zalecano hodowanie tych mutantów tak bladych jak to tylko możliwe są już przeszłością.

Wciąż znajdują się sporadycznie pallid z bardzo jasnobrązowymi lotkami. Można to łatwo wytłumaczyć: ponieważ zanim zaczęto używać nazwy australijski cynamon, ptaki te często łączono ze zwykłym (w tamtym czasie amerykańskim) cynamonem, wtedy ludzie myśleli, że każdy rodzaj cynamonu będzie odpowiedni. Ta kombinacja ma jednak trzy procentową możliwość przejścia między pallid i cynamon. Te cynamon-pallid mają kolor jak blady pallid i jasnobrązowe lotki. Niektóre normy zalecają nawet używanie tylko tych ptaków do celów hodowlanych, bo cynamon musiał mieć brązowe lotki? To tylko pokazuje, jakie mogą być konsekwencje użycia niewłaściwej nazwy. Powiedzmy sobie jasno, oryginalny pallid ma wyraźnie jasnoszare lotki.

Mutację pallid u A. roseicollis można łączyć z dark factor, mutacjami opaline i mutacjami psittaciny. Nie ma sensu łączyć mutacji pallid z mutacjami eumelaniny, ponieważ pogarsza to rozpoznawalność mutanta. Kombinacje z SL ino green zdecydowanie nie są zalecane, ponieważ są allelami tego samego genu.

 

*Pallid* u Agapornis canus?

W 2003 roku belgijski hodowca Georges Vangronsvel zakupił kilka Agapornis canus ablectaneus. Ptaki te zostały sprowadzone bezpośrednio z Madagaskaru. Trochę czasu zajęła ptakom aklimatyzacja i po kilku miesiącach wybrano kilka par. Jedna z tych par odniosła spory sukces i w pierwszym gnieździe urodziło się pięć młodych, cztery samice i jeden samiec. Dwie z tych samic miały znacznie jaśniejszy kolor, pozostałe dwie miały normalny „ciemny kolor”. Georges pomyślał, że ten kolor może zniknąć po okresie pierzenia i nie zwracał na to zbytniej uwagi. Kiedy jednak kilka miesięcy później w kolejnym gnieździe znaleziono kolejne trzy samice o innym kolorze, a samice z pierwszego gniazda nadal miały ten odmienny kolor, wkrótce zdał sobie sprawę, że coś "jest na rzeczy".

Te ptaki o innym kolorze były trzymane osobno i uważnie obserwowane. Prowadzono dalsze kojarzenia testowe. Sprawa trwała kilka pokoleń. Wyniki hodowlane mogły wskazywać na autosomalną mutację recesywną lub mutację recesywną SL, chociaż prawdopodobieństwo, że jest to mutacja SL, jest znacznie wyższe. Możemy być jednak pewni, że jest to mutacja recesywna SL, gdy połączymy samca z czynnikiem X z niespokrewnionym typem dzikim i gdy wszystkie samice z tej kombinacji również okażą się mutantami. Dopóki tak się nie stanie, będziemy musieli poczekać, zanim z całą pewnością ustalimy metodę dziedziczenia.

 

Kombinacje z pallid

W swoim podstawowym typie kolor ten nazywany jest pallid green, gdy występuje jeden ciemny czynnik, używany jest termin pallid D green, a przy dwóch ciemnych czynnikach pallid DD green. Jeśli występuje pomarańczowa twarz, używane są nazwy "orange face pallid green", "orange face pallid D green" i "orange face pallid DD green". W połączeniu z aqua będą to nazwy pallid aqua, pallid D aqua i pallid DD aqua. W połączeniu z turkusem nazywane są "pallid turquoise", "pallid D turquoise" i "pallid DD turquoise" . Kombinacje z typem *blue* (zwracam uwagę na gwiazdki) są oznaczone jako: pallid *blue*, pallid D *blue* i pallid DD *blue*.

Hodowla ptaków mutacji pallid nie sprawia żadnych problemów. Ptaki są bardzo energiczne i pod względem wielkościporównywalne z typem dzikim. Jedynym elementem na który należy zwracać uwagę jest to, że musimy unikać łączenia ich z innymi mutantami eumelaniny i jak wspomniano wcześniej, kombinacje z SL ino są zdecydowanie na nie.

 

Kombinacje z "orange face"

Wiadomo, że połączenie orange face i zielonego pallid przemawia do wielu osób, jest naprawdę spektakularne.

 

Opracowano na podstawie książki : "Lovebirds Compendium" - 2016 - Dirk Van den Abeele