www@toruande.org.pl
nie wiem czy podać :-)

W 2004  MUTAVI otrzymało zgłoszenie o możliwej nowej mutacji u Agapornis fischeri.

Z połączenia green x NSL ino green narodziło się zielone młode o odmiennym kolorze. Ptak był wyraźnie ciemniejszy na skrzydłach, inny był też ogólny kolor ciała. Było widoczne, że rozgraniczenie skrzydeł i płaszcza było bardzo wyraźne. Płaszcz (między skrzydłami) miał jaśniejszy kolor, przez co na plecach widoczny był wyraźny wzór w literę V. Hodowca Piet Verhijde z Zaandam nie mógł znaleźć wyjaśnienia. Dlatego poprosił o pomoc MUTAVI.

Opisał pierwszego ptaka jako:

Kolor brzucha: musztardowożółty
Kolor kupra: delikatny szary z nutą kobaltu
Skrzydła: czarne
Pokrywy podogonowe: jasnozielone
Tył: trójkąt jasnooliwkowy, pokrywy skrzydeł w kolorze zielonym
Kolor oczu: normalny, również w gnieździe
Pazurki: czarne

Pierwszym podejrzeniem, było to, że może to być „clearbody” patrząc na fenotyp. Mutacja ta była znana u papużek falistych. W tej mutacji w piórach brakuje całego rdzenia. Kiedy jednak w 2004 roku zbadano pierwsze pióra, założenie okazało się mylne. To zdecydowanie nie było „clearbody”. Niestety to co było widać w piórach, nie dostarczało wystarczających informacji, aby jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, która to była mutacja, a co ważniejsze, czy była to mutacja, czy nie? Jedynym sposobem, aby na to odpowiedzieć, było hodowanie tego ptaka i sprawdzenie, czy te cechy ujawnią się również w następnych pokoleniach. Mutant był samicą i po około roku został sparowany z niespokrewnionym samcem dzikiego typu. Wiosną 2005 roku urodziły swoje pierwsze młode. W gnieździe tym znajdowały się dwa mutanty (samiec i samica) oraz trzy normalne dzikiego typu. Fakt, że połączenie zmutowanej samicy i niespokrewnionym samcem typu dzikiego również dało mutanty, dowiódł, że rzeczywiście była to mutacja i wykluczył teorię dziedziczenia autosomalnego recesywnego lub recesywnego SL. Wyniki hodowlane jednoznacznie wskazały na mutację autosomalną dominującą. Dodatkowe pytania brzmiały: czy jest niepełną dominantą i czy ptak DF będzie miał jeszcze bardziej „odbiegający od dziekiego” wzór? W międzyczasie należało czekać na pierwsze ptaki DF (homozygotyczne). Ważne było, aby dowiedzieć się, jak ta mutacja będzie wyglądać w linii niebieskiej? W ramach MUTAVI obrano zwykłą drogę i oprócz dalszych badań nad piórami, poszukiwano mutantów, które wykazywały podobieństwa do tej mutacji. Niestety łatwiej było to powiedzieć niż zrobić. Międzynarodowe dochodzenia wykazały, że do tej pory nie była znana porównywalna mutacja u żadnego gatunku. Stąd poszukiwania przesunięto na ssaki i gołębie, ponieważ być może można było znaleźć mutację tam, gdzie synteza pigmentu i tworzenie eumelaniny wykazywały podobieństwa do tej mutacji u A. fischeri. Odpowiedzią znów było charakterystyczne „nie”. Tak więc poszukiwania przeniesiono na gady i ryby, ale nic z tego nie wyszło.

euwing violet d blue

Ponieważ MUTAVI nie chciało wyciągać pochopnych wniosków, ponownie przeszukano archiwa i ponownie dokładnie zbadano slajdy sekcji piór. Ale to tylko potwierdziło poprzednie wyniki. W 2006 roku wyhodowano pierwsze ptaki DF w kolorze zielonym. Były nawet nieco ciemniejsze na skrzydłach niż ptaki SF, co wyraźnie wskazywało, że ta mutacja dziedziczona jest autosomalnie z niekompletną dominacją. Piet Verhijde przywiózł ptaki na BVA Masters w tym samym roku i przyciągnęły one uwagę hodowców. W tym czasie nie było jeszcze niebieskich ptaków, czekano na nie do początku 2007 roku.

Pierwsze fioletowoniebieskie euwing urodziły się wiosną 2007 roku. Fakt, że niebieski nie zmienił się w szary, był ważną wskazówką, którą należało wziąć pod uwagę przy nazywaniu tej mutacji. Ale na pytanie, co to za mutacja, nie udzielono jeszcze odpowiedzi. Piet Verhijde był w stałym kontakcie z MUTAVI. Po tym, jak stało się jasne, że ta mutacja jest do tej pory prawdopodobnie unikalna u Agapornis fischeri, zasięgnięto międzynarodowej porady u różnych hodowców i organizacji z pytaniem: „o odpowiednią nazwę dla tej mutacji" Jednak MUITAVI nigdy nie otrzymało. Gdy okazało się, że nikt nie miał propozycji, MUTAVI zaczęło dzwonić do różnych osób/organizacji z tym samym pytaniem. Zawsze otrzymywało tę samą odpowiedź: „nie mam pojęcia”.

MUTAVI musiało podjąć decyzję. Z powodu fenotypu najpierw pomyślano o "dark wing", ale Inte Onsman natychmiast zwrócił uwagę, że ta nazwa była już używana dla allelu dil-locus u papużek falistych. Dlatego zdecydowano się na nazwę euwing (jest to kombinacja Eumelanin i Wing) - co wyraźnie odnosi się do dodatkowej ilości eumelaniny w skrzydłach tego mutanta DF.

Nazwa została zaakceptowana na całym świecie i może być używana zarówno w zielonej, jak i niebieskiej serii. W połączeniu z zielonym określamy nazwę SF lub DF euwing green, u niebieskich będzie to SF lub DF euwing blue. 

Niedługo później euwing podbił serca wielu hodowców i ta mutacja rozprzestrzeniła się na cały świat.

Genotyp tej mutacji nie jest jeszcze do końca jasny, ale podejrzewa się, że może to być allel mutacji melanistycznej. W obrębie genów znane są wielokrotne allele a-locus, które powodują wzrost eumelaniny, czyli mutacji melanistycznych. Niektóre allele dziedziczą autosomalnie recesywne, inne autosomalnie dominująco. Przykładami są papużki faliste, rozelle, nimfy. Można zaklasyfikować euwing do tej grupy.

Po tym, jak doniesiono o euwing A. fischeri, było tylko kwestią czasu, zanim pierwszy ewing A. nigrigenis pojawił się w wyniku transmutacji. Wkrótce pojawił się również pierwszy euwing A. personatus.

euwing blue personatus

W lutym 2016 pojawiły się zdjęcia Agapornis taranta z wyraźnym wzorem euwing.

Ponieważ euwing jest mutacją eumelaniny, można ją łączyć tylko z mutacjami "nie-eumelaniny."

 

Opracowano na podstawie książki : "Lovebirds Compendium" - 2016 - Dirk Van den Abeele